Emil Wayers SSDD

Die man met die Bril

Na een jaar vasthouden aan iets wat ooit een product van een opticien was geweest ben ik afgelopen weekend langs Boxtel gegaan om mijn nieuwe bril bij Linda op te halen.

De vorige bril stamde uit en dit is een benadering, schatting ofwel wilde gok, 2004. Afgeleefd, uitgewoond, opgekeken en tot op het bot afgekloven. Er waren al wat problemen mee voordat ik vertrok maar tijdens de reis zelf is hij echt de man met de hamer tegen gekomen.

In Auckland (juni 2007) brak het rechter pootje af en met wat tape is dat er toen weer aan gemonteerd. De antikraslaag is gedurende de laatste 9 maanden los gekomen en dit resulteerde dan ook in wat ander blikveld. Als troef had hij nog zijn andere pootje achter de hand en die brak spontaan op kerstochtend af. Na wat Persons truukjes met een spalkje van een tandenstoker door vader lief heeft hij het nog een maandje kunnen door trekken.

Tot op het tandvlees hebben mijn vorige bril en ik het gered en nu mocht eindelijk het nieuwe montuur op. Alsof ik eerst keek in PAL en nu in 1080p ging er een wereld voor me open. Alles was nieuw, alles was anders maar het was vooral mooier en beter.

Inmiddels ben ik alweer een paar dagen gewend aan deze nieuwe detail intensiteit maar vanochtend heb ik nog eens mijn oude maatje opgezet. Dat ik een reis heb gemaakt waar zoveel mooie dingen waren te zien en dan aldaar met mat glas heb rond gelopen, is jammer. Gelukkig hebben we de fotos nog en die zijn voor mij nu ook weer allemaal nieuw

Nogmaals, Linda, bedankt.

Ps. Helaas is de getoonde foto niet een van de nieuwe monturen geworden, maar Linda weet welke het is en wat voor glazen ik heb. Dus als je mij een Bill Lumbergh uiterlijk wilt geven ben je altijd van harte welkom, ik draag hem wel.