Emil Wayers SSDD

The Great Ocean Road to Melbourne

Twee weken voorbij en niks nieuws? Dat is natuurlijk geen stijl dus werd het tijd dat er in deze vakantie periode een goed groot verhaal erop kwam!

We zijn vanuit Adelaide vertrokken richting “Kangeroo Island” met een tour. Maandagochtend betekende dat vroeg op en met een bus richting de eerste stop: een surf les. Na wat introductie praat over hoe surfen werkt mochten de wetsuits aan en gingen we wat rennen en stretchen. We kregen foam surfboards omdat we beginners waren en we hiermee niet meteen onszelf konden bezeren (echte surfboards zijn van foam met een laag fiberglas). Het strand zelf was redelijk vlak dus de golven kwamen een voor een geleidelijk binnen wat ons de beste mogelijkheid gaf om het surfen te leren. Na een poging of twee is het gelukt om te blijven staan, hoe verwonderlijk het ook is. Ik ben een “regular”, wat betekend dat je met je rechter voet achter staat en niet andersom want dan ben je een “goofy” (zelfde systeem als met snowboarden). Na anderhalf uur moesten we ermee ophouden hoewel Tom en ik liever nog een uurtje waren door gegaan, het is een goeie sport want je zwemt jezelf helemaal kapot tegen de golven in.

Na de surfles was het tijd om te vertrekken richting de bbq om daarna direct door te gaan richting de boot die ons in 40min naar “kangeroo island” ging brengen. Met twee boten werden we in rap tempo op redelijk ruw water vervoerd naar een van de meest mooie eilanden van Australie (ach, zo staat het in de folder). De reis over zee was erg leuk, ik had met dit weer misschien niet een ijsje 30sec voor vertrek moeten verorberen. Maar gelukkig was ik zeewaardig genoeg om de ijspret allemaal binnen te houden. Aangekomen op het eiland was het even wachten voordat we de grote 4wd konden inpakken om naar de boerderij te vertrekken waar we twee nachten gingen overnachten. Het leek mij een mooi moment om iedereens naam te leren kennen dus stelde ik voor om “krantenmeppertje” te spelen. Na wat uitleg en wat voordoen snapte bijna iedereen de bedoeling en binnen 30min was er niemand meer die iemand te pakken kreeg met de krant.

De tocht naar de boerderij was er een van een uur dwars over het (kleine) eiland van 50km x 150km. De 4wd was een soort verlengde jeep waar we met 14 man in konden, om de een of andere reden is dat alle dagen een comfortabel voertuig geweest ook al ziet het er niet zo uit. De boerderij lag aan een mooi stukje weiland met alle voorzieningen aanwezig. Aangekomen werd ons door lisa (de gids, dreadlocks, een goed aussie accent) verteld dat we binnen konden slapen hoe wel we dit niet wilden. Na wat doorvragen bleek dat er ook een mogelijkheid was om buiten te slapen in een swag. Een swag is een canvas zak waarin een matras zit waarop je kunt slapen zodat je niet nat wordt van de regen of het koud krijgt van de wind. Na een korte rondleiding over het erf hebben we onze eerste koala’s gezien, grappige beesten die behoorlijk kortzichtig zijn (ze zien je pas vanaf 50cm). Met Max (17/M/NL) zijn we op zoek gegaan naar een goed plekje buiten en we hebben er een goede nachtrust gehad met een fantastisch uitzicht over de sterren.

De volgende dag hebben we een vuurtoren, zeehonden, grote stenen en wat verschillende stranden gezien. Het weer zat niet echt mee maar het was wel droog, dus bij elk strand zijn tom en ik gaan zwemmen wat niet door iedereen gezien werd als een goed idee. Maar je bent er toch en de volgende keer dat je dit stukje zee ziet kan nog wel even duren. ‘S avonds na een grote maaltijd hebben we tijdens een kampvuur wat andere mensen overtuigd dat buiten slapen niet zo koud was en dat ze best buiten konden slapen. Uiteindelijk zijn we met 7 personen beland onder een oude dode boom in het midden van een weiland honderden meters van de boerderij vandaan. Het was een heldere nacht en het aantal sterren in zo’n omgeving is ongelooflijk.

De laatste dag hebben we vallen uitgezet voor rivierkreeften in een kreekje in de buurt en zijn we wezen zandboarden (zelfde als snowboarden alleen op …) op duinen die ze “Little Sahara” hebben gedoopt. Hierna snel terug richting de boerderij om via de rivier de vallen op te halen en uiteindelijk 25(!) kreeften erin terug te vinden. We hadden er maar 9 nodig dus hebben we alle mannetjes er tussenuit gevist en alleen de grootste 9 meegenomen. Na wat waterkoken en Tom richting de pan dirigeren hebben we ze allemaal gekookt en natuurlijk gebakken met wat boter en knoflook. Ik moet zeggen dat ze heerlijk waren. Na deze laatste maaltijd met de groep was het terug richting de boot om terug te varen richting het vaste land.

De reis terug met de boot was in zonnig weer met 30c en een vlakke zee. De kapitein/schipper/bestuurder zag wat dolfijnen en keerde gelukkig om, zodat ze een heel stuk mee hebben gezwommen met de boot. We hebben geprobeerd om de schipper warm te krijgen om wat dolfijnen te speren, maar om de een of andere reden kregen we alleen wat boze blikken terug. Aangekomen op het vaste land zijn we na een korte reis terug aangekomen in Adelaide, het hostel had nog een kamer voor ons vrij gehouden en daar aangekomen kregen we een warm onthaal van alle bekenden die er nog waren (stuk of 20).

De volgende dag zijn we ‘s ochtends vroeg vertrokken richting Melbourne via “The Great Ocean Road”. Gelukkig hadden voordat we vertrokken op onze tour naar “kangeroo island” wat pamfletten opgehangen met de mededeling dat we op zoek waren naar maximaal drie backpackers die mee wilden reizen in de richting van Sydney. De avond dat we terug kwamen van onze tour hebben we twee duitse meiden ontmoet die een sms hadden gestuurd omdat ze dus met ons mee wilden reizen. Na een stortvloed van vragen waren de meiden het eens dat ze wilden mee reizen. De derde persoon was wat makkelijker en besloot om de volgende ochtend om tien uur gewoon naar ons hostel te komen, ook een meid maar een finse.

Dus Anne (24/F/Fin), Laura (19/F/Ger) en Corinna (19/F/Ger) mochten achterin zitten om te vertrekken richting Melbourne. De eerste dag was een hele koude omdat het begon te regenen en we erachter kwamen dat onze verwarming van de auto niet werkt. Dus na een goed uur in de kou zitten omdat de auto ook een goede doorstroming van lucht heeft, ook al staat deze uit, besloten de meiden dat de slaapzakken, kussens en dekens erbij moesten komen. Ikzelf kwam er na een uurtje rijden in de regen achter dat de auto ook lekte aan de bestuurders zijde precies boven het gaspedaal. Helaas had ik slippers aan dus werden me voeten wat kouder dan normaal. Gelukkig is het een goed klimaat en na een koude nacht waren er weer wat warmere dagen

Ik kort het komende stukje wat in omdat je vooral zelf “The Great Ocean Road” moet ervaren. Deze weg loopt langs de kust en is in de periode na de oorlog aangelegd door de soldaten die terug kwamen van de oorlog. Vanuit Warrnambool start de weg die heel het stuk langs de kust loopt uiteindelijk richting Torquay. In Warrnambool zijn we nog even op stap gegaan in de lokale kroeg. Australiers gaan op stap zoals de Engelsen het doen: jezelf binnen een korte tijd helemaal kapot zuipen, wat vechten en uiteindelijk naar huis gaan in een staat die zo dronken mogelijk is. De dag erna (een zondag) zijn Tom, Laura en ik naar een manage gegaan om paard te gaan rijden. Deze manage bood voor $50 een 2,5 uur durende rit aan over de duinen en het strand, ik moet zeggen dat het best leuk is zolang het je lukt om gelijk met het paard te blijven bewegen en er niet tegenin gaat. De fotos zijn iig hilarisch, zoals ik zelf had verwacht ziet het er erg onnatuurlijk uit als ik een paard bestijg.

De volgende ochtend zijn we de weg op gegaan en hebben we “London Bridge”, “Loch Ard Gorge” en “The Twelve Apostels” bezocht. Die ochtend was de finse meid ervandoor gegaan om op een snellere manier Melbourne te bereiken (in goed overleg uiteraard). We zijn hierna met z’n vieren bij alle toeristische stops gestopt om rond te kijken. Uit eindelijk aangekomen in Apollo Bay waar we hebben overnacht om de volgende dag door te stomen richting Lorne waar we de Eskine Falls hebben bezocht (pitoresk 30m watervalletje). Die dag zijn we uiteindelijk beland in Anglesea waar we twee nachten zijn gebleven omdat we op Bells Beach wilden surfen. Bells Beach is het surfstrand van Australie omdat de golven precies goed binnen komen om een zo lang mogelijke surf te realiseren. Elk jaar worden hier de kampioenschappen gehouden en alles in de omgeving van Anglesea & Torquay staat in teken van surfen. Het surfen ging erg goed en we konden de duitse meiden redelijk goed uitleggen wat ze moesten doen om te kunnen blijven staan.

De meiden zijn alleen wat jonger en dit zorgde voor wat problemen omdat ze alleen maar bij de ouders hebben gewoond. We kregen vooral veel vragen om onze oren omdat ze waarschijnlijk bezorgd waren of we alles wel goed zouden doen. Al met al hebben we ze lekker kunnen plagen door constant alles we zegden na te doen in een overdreven Arnold Schwazenagger accent, maar dan ook echt alles.

Na de twee dagen in Anglesea zijn we vertrokken naar de laatste stop op “The Great Ocean Road”: Torquay. Aangezien deze plek het dichtste bij Melbourne ligt is dit de plek waar alle grote surf merken een kantoor en factoury outlet hebben. Denk bijvoorbeeld aan Rip Curl, Billabong, Quicksilver en Reef. We hebben er ook het surf museum bezocht met alle historie over de sport. Na een overnachting in Torquay was het tijd voor de laatste spurt richting Geelong en uiteindelijk Melbourne. In Geelong hebben we de Geelong Art Gallery bezocht waar we een aantal mooie werken hebben gezien.

Die middag zijn we aangekomen in een hectisch Melbourne, het was de vrijdag voor kerst en aan het eind van de middag. Ik hoef denk ik niet uit te leggen wat voor verkeer er was en hoe druk het was. We hebben er gewoon wat langer over gedaan doordat we niet de snelste route kenden. Nadat we de duitse meiden bij een hostel hebben gedropt zijn we aangereden richting Yarra Junction waar mijn oom woont (broer van mijn moeders vader). Yarra Junction is een klein plaatsje ongeveer een uur en een kwartier buiten Melbourne, dit wordt gezien als een korte afstand.

De zaterdag hebben we doorgebracht met een bezoek aan een dierentuin met alleen inheemse dieren (lees; koalas, vogelbekdieren, kangeroes, walibi’s etc). Na een bezoek aan alle dieren en wat rondlopen tussen de slangen en spinnen hebben we een show bezocht over de roofvogels uit de omgeving. Dit deden ze heel erg goed en kregen we de dieren van erg dichtbij te zien. De zondag zijn we Melbourne in gegaan om de dag voor kerst de museums te bezoeken. Er zijn hier twee grote museums het “Melbourne Museum” met alles wat niet onder kunst valt en de “National Gallery of Victoria” waar alles onder valt met betrekking tot kunst. We hebben de hele dag er doorheen gestruind en alle beschikbare europeesche kunst in de periode van 13e tot 19e eeuw bekeken. Er was een speciale tentoonstelling over Manga en eentje over Sneakers (ja, de sportschoenen). Beide hebben we uiteraard doorgelopen, de manga tentoonstelling was erg mooi. Bij de europeesche kunst waren ook een aantal werken van Monet, Manet en Rembrant. Rembrants controversiele zelfportret (of dit het nu wel of niet is) hangt hier ook.

Dezelfde zondag was ook het moment dat we een nieuw pamflet moesten ophangen om lifters te vinden voor onze reis richting Sydney a.s. woensdag of donderdag. We proberen voor de 31e aan te komen maar dat is pas volgende week. Nu is het kerstmis en is de hele familie aanwezig, we hebben net lunch gehad met een grote hoeveelheid aan eten en straks is het ook nog diner. Het weer is hier een beetje wisselvallig we hebben de laatste twee dagen veel regen gehad, maar zoals jullie waarschijnlijk gehoord hebben heeft er hier een kleine bosbrand gewoed ter grote van Limburg. Regen kwam dus als een zegen omdat al het brandweer personeel nu weer naar huis kan en ze met de familie kerst kunnen vieren.

Tweede kerstdag bestaat hier niet echt hoewel ze er wel een naam voor hebben: Boxing Day. Tijdens 2e kerstdag wordt er hier alleen maar gesport en geshopt, alle grote sport evenementen beginnen dan. Ook het cricket start weer met nog een “Test Match”. Het is eigenlijk de 4e van de 5 wedstrijden en aangezien Australie de laatste in Perth heeft gewonnen hebben ze de series al gewonnen maar ze spelen toch de laatste 2 uit om Engeland te vernederen ofzo.

Volgende stop is Sydney en van daaruit ga ik een poosje werken en vaste plek zoeken om te wonen. Binnenkort komen er ineens een hele stapel fotos bij maar vanuit hier kan het niet echt omdat het internet wat langzamer is (inbel). Ik ga nu eens verder met de Punch en de grote hoeveelheden voer! Voor iedereen een fijne feestdagen en (alvast) een gelukkig nieuwjaar (als ik je niet meer spreek).