Emil Wayers SSDD

Pasen en het weekend erna

Sommige van jullie hebben de fotos al gevonden, maar hier is dan de bijbehorende tekst. Het paasweekend was een lang weekend omdat wij net als in het land van de klompen en windmolens de vrijdag en maandag vrij hadden. Donderdag meteen goed aangepakt door op stap te gaan in “Spectrum” op aanraden van Jessica (nog steeds dezelfde vriendin van Tom). Zo kansloos als het eigenlijk alleen in Eindhoven kan zijn en uiteindelijk in bed beland op een schappelijk tijdstip om voor een boer de koeien te gaan melken.

Vrijdag stond in het teken van uitslapen en door de stad banjeren want ‘s avonds was er een speciaal feest waar iedereen gekleed in pyjama voor de halve prijs naar binnen kon. Nu was vrijdag natuurlijk goede vrijdag en dat betekend in Australie dat alles om middernacht sluit om de rust te bewaren voor de goed gelovigen. Het feest begon om middernacht, wat dus eigenlijk niet mocht en na een uur in de rij gestaan te hebben was de politie ervan overtuigd dat het tijd werd om de boel te sluiten. Kortom geen feest. Dus wij naar huis en maar een film gekeken en de voorraad bier in beslag genomen.

Zaterdag moest weer nuttig besteed worden, we hebben namelijk niet meer zo lang in Sydney (twee weken). Dus vroeg Tom voor de verandering aan Jessica wat we konden gaan doen. Die bleek een goed idee te hebben om eens naar een nationaal park te gaan, in plaats van een binnenactiviteit. Wij daarheen terwijl het al slecht weer was, lekker op een partij rotsen gestaan aan de oostkust van Australie (het voelde oer hollands aan in de wind en regen).

Terug gekomen op de parkeerplek kwamen we er achter dat de lichten van de wagen nog aanstonden. Gelukkig was het niet de eerste keer dat Tom ze aan had laten staan en waren we na wat start poingen (en het bijvullen van de accu met drinkwater) weer snel onderweg. We zullen binnekort wel een nieuwe accu nodig hebben omdat er nu geen gedestilleerd water inzit maar dat zien we dan wel weer. De wagen rijd iig weer prima en we hebben er nog steds veel plezier van. Binnenkort zal ik weer eens een update van de kilometerstand neerzetten want die is nog steeds aan het klimmen.

Aanbeland bij vorige week zaterdagavond was het tijd voor een film (300, mwoa) en op tijd naar bed want zondag werd het festival tijd! Zondag hebben we dus de heledag in het gras gezeten en allerlei bands voorbij zien komen, even een opsomming van de beste. “Spooky Men” was een groep van 19 mannen welke harmonische humoristische liedjes ten gehore brengen. “The Temper Trap” was een Rock/Punk band met een verschrikkelijk goeie zanger. Hierna werd het tijd voor de headliners “Gomez” en “The Roots” beide waren erg goed, hoewel “Gomez” iets beter was omdat “The Roots” besloten om allerlei covers ten gehore te brengen en niet nummers van hun nieuwe album.

Maandag was tweede paasdag en dus hadden we ook die dag vrij aangezien het een nationale feestdag was. Jessica vroeg of Tom en ik zin hadden om met haar ouders mee te gaan zeilen in de haven van Sydney. Ik neem aan dat iedereen het een vrij logische keus vond dat we direct ja zeiden. Zo gezegd zo gedaan, wij met de boot mee de haven in en netjes onder de brug door en langs “The Opera House” gevaren in het zonnetje met een frisje voor Tom en een pilsje voor Miel. Al met al een goeie afsluiter voor vier hectische paasdagen in Sydney.

De hele week tot afgelopen weekend gewerkt en gevuld met hardlopen, zwemmen en goed eten. Aangekomen bij afgelopen vrijdag werd het tijd voor een van de collega’s om een afscheidfeest te houden voordat hij vertrekt richting china, rusland, oost-europa en een afsluitende reis door west-europa. Kortom de man gaat een stukje reizen het komende jaar. Hij vertrekt a.s. dinsdag dus afgelopen vrijdag met collega’s op stap wat uitliep op een grote zuippartij inclusief de grote verhalen en macho gedrag met borrels. Vermoeiend de volgende ochtend maar wel heel erg gezellig.

Zaterdag hebben Tom en ik rustig besteed door een goed stuk door de stad te lopen en flink te koken. ‘S avonds een filmpje want de zondag wilden we alweer nuttig besteden door dit keer naar de “Blue Mountains” te gaan.

De “Blue Mountains” is zoiets als “The Grand Canyon” alleen met begroeiing en in Australie. Daar aangekomen bleek er een trap helemaal naar beneden te lopen welke toepasselijk gedoopt is “the thousand steps“. Zo portief als Tom is, stelde hij voor om deze maar naar beneden te rennen. Wij op kleine smalle paadjes tussen de japanse toeristen door naar beneden gejakkerd. We konden het natuurlijk niet op ons laten zitten om het daarbij te laten, dus hebben we beneden aangekomen maar besloten om de gehele route terug naar boven ook te rennen. Kortom het bier van vrijdag is er inmiddels weer uitgezweet.

Nu zijn we dan eindelijk aanbeland bij nu en dat is de zondagavond in Sydney. Afgelopen week kon ik via een klant van het werk een goeie laptop kopen voor bijna geen geld (tis een HP nc6000 voor 500 AUD = 307.35 EUR). Vandaar dat deze week het bericht wat langer is omdat ik het thuis kan uit typen, vanavond probeer ik nog een WiFi netwerk te vinden wat ik kan gebruiken. Fotos van al deze dagen staan natuurlijk weer op Flickr in de Sydney set, sommige staan al een weekje online anderen komen z.s.m.

Dat was het dan maar weer, deze week staat op de agenda werken en meer werken met uiteindelijk op zondag een klassiek concert in “The Opera House”. Tom vertrekt a.s. vrijdag voor een week naar Melbourne om met zijn team “Barefoot” in de nationale kampioenschappen te spelen. Vrijdag 27 April is mijn laatste werkdag bij SydneyWeb en we willen op maandag 30 April uit Sydney vertrekken.