Emil Wayers SSDD

Out in the back

Het is een tijdje stil geweest dus ik heb nogal wat te vertellen, loop maar even naar de koffiehoek en neem een nieuwe bak. Ik zal het proberen beknopt te houden zodat er wat tijd voor je overblijft om de fotos te bekijken, indien ze al op internet staan. Pak de melk & suiker en een plakje cake erbij, vertel je collegas een slappe smoes en zet de radio wat zachter.

Sydney ligt inmiddels alweer een paar duizend kilometer achter ons en tijdens deze barre tocht is de wagen een paar nieuwe onderdelen rijker geworden. Zo besloot ze een klapband te krijgen midden op de snelweg nadat een 18-wiels-vrachtwagen-combinatie ons in de tegengestelde richting passeerde en was de batterij eindelijk aan het einde van z’n latijn ergens tussen lutjebroek en boerenhol. Nadat we de wagen voor het eerst in een garage op de brug van onderen konden bekijken hebben we de voorwiel ophanging weer netjes aan elkaar laten lassen en in Byron Bay hebben we er een nieuwe dynamo ingezet.

We hebben nogal een omslachtige route achter de rug. Eerst zijn we terug gegaan naar The Blue Mountains voordat we vandaaruit verder naar het westen zijn gereden om via Dubbo, Bourke, Cobar, Broken Hill, Silverton, White Cliffs en uiteindelijk weer via Cobar in Hillston terecht te komen. We hebben de tourtistische route genomen om eerst wat van het land te zien voordat we weer gingen werken.

Werken zegtie! Jazeker, alweer. We hebben de afgelopen twee weken non-stop op het land gewerkt. Nou zijn we niet wezen fruitplukken of katoenfrutten maar hebben we wetenschappelijk verantwoord meegeholpen met geologisch onderzoek. En dan ook nog eens specifiek gericht op het vinden van tin en koper (goud zou mooi meegenomen zijn maar dat zat er niet in).

Tom had, zoals eerder vermeld, een meid leren kennen tijdens de nationale kampioenschappen in Melbourne die werknemers zocht om te helpen met dit onderzoek. In Hilston aangekomen bleek dat onderdak, eten, reis kosten en bier werden vergoed dus hebben we het anker uitgegooid en wat handjes geschud. Naast die meid was er ook nog een andere kerel die meehielp met het technische aspect van het werk die vol zat met goeie verhalen over alle plekken op de wereld waar hij had gewerkt. Als laatste was er een stelletje dat de feitelijke leiding over het onderzoek had.

Het werk zelf was simpel en goed te doen. 12 dagen lang om 06:00 op en twaalf uur later terug naar huis. De bedoeling was het constant af- en oprollen van 230 meter lange kabels waarmee om de 10 meter ingegraven stalen pennen in totaal drie kabel lengtes werden uitgelezen om de weerstand van de onderliggende grond te berekennen. De verzamelde data wordt omgezet in een grafische weergave van de bodem en hiermee word bepaald waar er wel en niet moet worden geboord om de uiteindelijke tin te vinden.

Allemaal leuk en aardig behalve dat elke rol 45kg schoon aan de haak is en er voor elke derde lengte een verlengkabel moeten worden aangelegd. Kortom we hebben een slordige 15km aan kabel gelegd waarvan 12km ook nog eens verlengd werd. Hiernaast moest er om de 10 meter in een gegraven gat een stalen pen in de grond worden geslagen. Het gat was er om eventueel water in te gieten indien extra geleiding nodig was, wat betekende dat er ook weer met water gezeuld kon worden

De plaats van werken was de outback in de directe omgeving van Hillston waarbij we allerlei soorten natuur en weer hebben gezien. Sommige dagen waren verschrikkelijk heet en vooral de laatste dagen hadden we veel regen. Tijdens de eerste dag kregen we een huurwagen (4×4 jeep) waarmee wij onze werkzaamheden moesten verrichten. Dit was een gloednieuwe Ford Ranger met 20km op de teller, toen rook hij zelfs nog nieuw. We hebben de wagen zoveel mogelijk proberen af te trappen en dat is erg goed gelukt! Dwars door de modder (letterlijk) en in z’n twee 60 waren normale ochtendrituelen voor deze diesel.

Maar al deze pret ligt nu allemaal achter ons en het leukste gedeelte is nu dat ik een dikke factuur aan het uitprinten ben die binnenkort op me bankrekening binnenkomt. Tom vertrekt de 24e vanuit Brisbane naar Amsterdam om uiteindelijk in Augustus ergens terug te komen. Ik ga zelf verder reizen richting het noorden en werken in een fruitplantage om dat ook eens mee te maken.

Nu zijn we inmiddels via Tamworth, Byron Bay & Surfers Paradise in Brisbane terecht gekomen en kunnen we een paar dagen bij Nathan blijven logeren. Nathan hebben we leren kennen in Perth en hij is ook met ons meegereist toen we richting Margaret River zijn gegaan. Tom is zijn spullen bij ekaar aan het zoeken en verteld me allerlei verhalen wat hij gaat doen in Nederland, vreemd.

De fotos komen de komende dagen wel op internet en ik zal wel laten weten wanneer, voor nu een fijne avond/middag/ochtend vanuit een warm Brisbane

P.S. Tom had in Hillston nog een goeie kapper voor me gevonden!