Emil Wayers SSDD

Christchurch²

Eindelijk weer eens bericht van die bekende die ooit in Nederland woonde. Nieuw-Zeeland is het land waar ik nu vertoef en het is hier koud! Na maanden van 25° of meer ben ik nu in een echte winter aanbeland, waar het zelfs vriest en sneeuw(d|t|dt).

Vorige week aangekomen in Christchurch een pitoresk plaatsje aan de oostkust van het zuid-eiland. Ook hier hebben wij Europeanen de boel verpest door hiernaar toe te varen en de plaatselijke dieren op te jagen om mee terug te nemen naar ons desbetreffende koninkrijk. Inmiddels vergeven en vergeten en zijn we weer welkom omdat we nu geld brengen en zooi mee terug nemen (de lokale bevolking noemt het souvenirs).

Zoals eerder vermeld reis ik met de Magic bus de eilanden over en dit geeft me de vrijheid om me constant nergens zorgen over te maken. Ze halen je ‘s ochtends voor de deur op en vragen waar je hoelang wilt slapen alvorens ze het ook nog eens voor je boeken (en vaak met korting). Kortom een echte vakantie want hier hoef ik niet eens zelf te rijden. Het enige nadeel is dat je niet overal stopt en hierdoor sommige dingen mist, maar je kan altijd terug komen! Toch?

Vanuit Christchurch ben ik met de trein de Alpen overgestoken richting Arthur’s Pass om daar een uurtje te stoppen en te eindigen in Greymouth. Greymouth is een plaatsje met een brouwerij, een driving range en een kiezel strand. Ok, er zijn twee supermarkten maar dat is het dan wel weer. Ik verbleef in een zeer rustige accomodatie waar vroeger de bisschop van dit gebied woonde (de west kust) en nu is omgetoverd in een hostel. Het gehele hostel deed me denken aan Alfred Hitchcock films en Stephen King boeken, constant iets te stil maar soms ineens geluid om je heen van krakende trappen en vloeren ook al ben je de enige gast. En een woonkamer met een hele grote partij boeken waarvan 80% encyclopedien.

Na twee dagen de bus ingestapt om door te reizen naar Frans-Joseph, natuurlijk bij iedereen bekend om zijn gigantische gletsjer. Nou ben ik vrij nuchter over dat soort dingen dus er moet heel wat meer gebeuren voordat een flink stuk ijs mij verbaast. Blijkt dat het homp koud water niet veel meer doet dan liggen & elke winter wat groeien, kortom niet bijster interessant. De omgeving van de gletsjer was daarintegen heel erg mooi en ik heb dan ook een goeie wandeling kunnen doen. Verder was er een goeie backpackers bar met de nodige lotgenoten. Het hostel was gezellig maar vol met engelsen, niks mis mee betekend eigenlijk gewoon meer drinken dan slapen.

Na twee dagen door vervoerd naar Wananka en uiteindelijk Queenstown. Queenstown is de adrenaline stad van Nieuw-Zeeland en heeft meer dan 300 activiteiten die allemaal te duur zijn om over naar huis te schrijven. Naast het uitzoeken of de lokale ski gebieden opwaren, dat waren ze niet, twee grote wandelingen gemaakt en de lokale heuvels bedwongen. De ski gebieden zijn vier dagen na mijn vertrek open gegaan en ik zal helaas terug moeten komen om in Nieuw-Zeeland een keer te skieen. Gelukkig was er een bruisend nachtleven wat wel open was en na wat Chartreuse was het allemaal weer goed. Voor de apres-ski’ers onder ons, men wist niet hoe het de desbetreffende likeur gedronken moest worden en na wat uitleg waren we binnen anderhalf uur thuis met een zeer licht hoofd.

De volgende stop was Dunedin een kust plaats die vooral bekend staat om zijn universiteit en 19000+ studenten die er elk jaar verblijven. Naast de studenten waren er ook een aantal opmerkelijke gebouwen, kerken en een brouwerij. Deze brouwerij had een prima restaurant en daar dan ook gegeten terwijl de All Blacks (Nieuw-Zeeland’s rugby team) een potje speelden tegen Frankrijk. Met een historische 61-10 overwinning op Frankrijk zorgde Nieuw-Zeeland voor het vermaak en de fantastische schaap kotellet en een goeie hoeveelheid bier voor de rest.

Lake Takepo was de bestemming na Dunedin en dan is het fijn dat je niet hoeft te rijden of op te letten wat er om je heen gebeurt. In Lake Takepo aangekomen besloten hier een paar dagen te blijven want het is een klein plaatsje met een grote hoeveelheid natuur eromheen. Eenmaal ingecheckt en met een kop thee een gebruikelijk halfuur gespendeerd aan het kletsen met de receptie en een tour aanbevolen gekregen naar de lokale bergtop om sterren te zien. Nu klinkt het niet zo spectaculair maar dat was het wel! Er was geen maan of wolkje in de lucht. De gids was erg goed en uitgebreid in haar uitleg en wees hemellichamen aan voordat we met een telescoop we ze van dichtbij zagen. Omdat het een heldere nacht was, was het natuurlijk koud! -5 om precies te zijn en daardoor vroren je tenen eraf, maar dat maakte niet want het uitzicht was fenomenaal. En ik probeer nog niet eens te overdrijven, echt mooi

Om de trend, een plaats per alinea, door te zetten ben ik hierna weer aangekomen in Christchurch. Niet veel over te vertellen want ik was er al geweest, flimpje gepakt met een hoop reizigers.

Vandaag aangekomen in Kaikoura, bekend om de zee dieren zowel in de zee als op een bord. Net een kreeft gehaald in de lokale viswinkel en deze boze jongen gaat over twee uur het kokende water in. Om uiteindelijk gebakken met knoflook in de maag te belanden. Vanavond in het verwarmde bubbelbad een flesje riesling met wat mede reizigers meester maken en morgen reizen we naar Wellington.

Ik hoop dat iedereen het verhaaltje een beetje heeft kunnen volgen, heb het er in 1x uitgetypt. Gelukkig heb ik ook tijd gehad voor de fotos en die staan nu ook allemaal op de Flickr. Ole!

Groeten uit NZ!