11.00 – 12.25 BFrisBee2′s – Flying High
12.00 – 13.25 Gronical Dizziness 2 – Force Elektro 2
13.05 – 14.30 Crunch 3 – BFrisBee2′s
14.05 – 15.30 Flying High – Gronical Dizziness 2
15.10 – 16.35 Force Elektro 2 – Crunch 3

Als je meer wilt weten of de route is niet duidelijk kun je altijd even bellen!

Volgens mij is het alweer een week geleden dat ik een update heb geplaatst aldus is het wel zo netjes om even te laten weten wat ik in die tussentijd heb gedaan. Afgelopen zaterdag (26 mei) ben ik met Nathan meegeweest naar een strand toernooi (ultimate frisbee) in Coolangatta een goed uur rijden ten zuiden van Brisbane. Ik kon meespelen met een team dat de avond ervoor in de kroeg was samengesteld, kortom ik ad voor de verandering de beste conditie. Zeven wedstrijden later en de Power Rangers (wij dus) hadden 6 wedstrijden verloren en 1 gewonnen. Ik moet wel zeggen dat rennen op het strand zwaar onderschat word en je rent wat af met ultimate!

Na een gezamelijk diner heb ik me halverwege de terugweg af laten zetten in Surfers Paradise. Ik kan zeggen dat ik me na een paar dagen letterlijk afgezet voelde maar dat is achteraf gezien. Dit gevoel komt mede omdat Surfers Paradise verschrikkelijk ontzettend afschuwlijk immens commercieel is. Je kunt het vergelijken door de gehele oostkust van Spanje en zuidkust van Frankrijk te proppen op een vierkante kilometer inclusief vier extra grote pretparken en alle bijbehorende cafe’s, hotels, restaurants en clubs.

Zo onbevangen als ik die zaterdagavond aankwam ben ik na inchecken meteen meegegaan met de kroegtocht die elke zaterdag en woensdag word gehouden. Na een douche en wat pils de bus ingepropt om ‘gezellig’ met 240 andere engelsen het lokale etablissement te bezoeken. Een goeie zes uur later terug in de kamer met een groeiende kater en een grote hoeveelheid herinneringen die ik de volgende ochtend niet zo 1-2-3 kon plaatsen. De dagen erna veel gelezen en het hele strand overgelopen, want ik geef toe qua strand zit het wel snor in Surfers Paradise! Het weer zat absoluut niet mee, ik heb veel regen gehad en sporadisch de zon gezien. Kortom meer tijd om te lezen en wat bij te kletsen met andere reizigers.

Woensdag ben ik terug richting Brisbane gegaan om een reis te boeken naar Nieuw-Zeeland. Jazeker, gewoon doen. Voor iedereen die niet weet wat dit land is/doet, hier komen de hobbits vandaan en schreeuwen ze voordat ze sporten tenminste dat heb ik van horen zeggen. Vandaag dan toch maar een footprint gehaald om het allemaal even te checken.

Vrijdag 1 juni vlieg ik naar Christchurch en Maandag 25 juni naai ik er tussenuit vanaf Auckland. Kortom een 24 daagse reis die me over allebei de eilanden voert inclusief een treinreis door de alpen. De overige verbindingen zal ik met de ‘Magic Bus‘ voltooien inclusief de boot verbinding tussen deze twee eilanden. Helaas betekend dit dat ik Australie uit ga en dus zal mijn mobiele telefoon in tijdens de reis niet werken gelukkig ben ik nog wel steeds bereikbaar via email en natuurlijk via deze website!

Vandaag de ipod nog even updaten met nieuwe muziek en zorgen dat ik alles heb voor de reis. Vanavond staat er weer een goeie hardloop sessie op de planning en morgen spullen pakken en naar het vliegveld verkassen. Voor nu een fijne dag en de volgende update komt voor de verandering eens uit Nieuw-Zeeland.

Trouwens de Australische ABC (dus niet de amerikaanse versie) zend hier elke woensdagavond de show ‘The Chaser’s War on Everything‘ uit, klik op de link om de verschillende afleveringen te downloaden. Oja, het is humor. Je weet wel: leuk en lachen omdat het grappig is.

Ultimate is een sport die gespeeld wordt met een frisbee, hoewel ze dat woord hier liever niet gebruiken. Het zijn twee teams van elk zeven personen die tegen elkaar spelen in een veld van 100 bij 20 meter. Aan elke lange zijde van het veld is er een “end zone” (een groot vak) waarin gescoord wordt. Men scoort door de frisbee te vangen in de “end zone”. Tijdens het spel wordt de frisbee over gegooid tot de “end zone” is bereikt, als je de frisbee vast hebt mag je niet meer lopen en dat maakt het dus leuk. Er wordt gespeeld tot er een score van 17 is behaald door één van de teams (op een paar uitzonderingen na maar die laat ik voor het gemak even achterwege).

Tijdens deze WUCC spelen er 91 teams uit 22 landen mee in vier verschillende divisies, de teams bestaan meestal uit 21 spelers zodat er tussen de punten door veel gewisseld kan worden. Dit brengt het totaal aan spelers tijdens de WUCC rond de 2000. De divisies zijn “Open” (alleen mannen), “Womens” (alleen vrouwen), “Mixed” (mannen en vrouwen) en “Masters” (Mannen met een minimale leeftijd van 32) de grootste divisie is de “Mixed” met 41 teams. De sport zelf is ontzettend tactisch en heel erg intensief, hoewel het geen contact sport is zijn er elke wedstrijd wel twee a drie blessures.

Van alle teams is er maar 1 Nederlands team en dat zijn de “Red Lights”, ze hebben gisteren hun laatste wedstrijd gespeeld en zijn uiteindelijk 5e geworden in de Mixed divisie. Dit is echt een super goed resultaat en het heeft niet veel gescheeld of ze hadden voor de top 4 plaatsen kunnen spelen. In ieder geval dus hulde voor de hollanders.

Mijn taken als vrijwilliger zijn behoorlijk makkelijk: ik ben of aan het “scoren” (bijhouden van de tijden en scores tijdens een wedstrijd) of “off-field” bezig met allerlei andere taken. Tom is de “waterboy” en rijd in een golfkarretje de hele dag rond om bij elk veld (er zijn er 21) de water voorraden bij te vullen. Ik heb hem al een paar keer meegeholpen en het is, net als alle andere taken, kei leuk werk.

Gisteren (vrijdag 17 nov) was de eerste finale van een divisie, dit was de “Masters”. Het was een super vette wedstrijd die spannend bleef tot het einde, maar uiteindelijk won een japans team (tot grote vreugde van het publiek). Hierna stond een gezamelijke bbq op het programma met een aansluitend ozzie feest (lees: een australisch thema). Er was een hele goeie cover band en een aansluitend feest geregeld in Perth centrum inclusief vervoer. We zijn uiteindelijk met een hele grote groep vrijwilligers gegaan en we hebben ons prima vermaakt.

Tijdens de wedstrijden heb ik al een helehoop mensen ontmoet waarvan er veel uit Australië komen. Waarschijnlijk kunnen we de komende tijd wel wat met mensen die we hier hebben leren kennen wat gaan doen, maar uiteraard is er nog niks zeker. Het weer zit heel erg mee we hebben een aantal dagen van 34c achter de rug met een UV-index van 11 (Extreem). Het is dan ook elke ochtend een standaard ritueel om jezelf helemaal in te smeren met factor 30 en dit elke twee uur te herhalen.

Vandaag (zaterdag 18 nov) zijn er nog drie finales die ik ga kijken en morgen is de Red Bull Air Race hier in Perth, dus dit weekend zit het wel goed met de planning. Verder is het me gelukt om de fotos ergens online te krijgen, internet is hier wel beschikbaar in Perth maar overal ontzettend traag en de computers zijn ook niet echt om over naar huis te schrijven. De fotos zijn allemaal terug te vinden op Flickr (http://www.flickr.com/photos/mielleman/sets/) en daar zal ik ook de nieuwe bij plaatsen als ik weer wat werkend internet heb gevonden, het linkje naar de fotos is ook terug te vinden aan de rechterkant in het menu.

De groeten